Dag 15: Wong Tai Sin tempel

De tyfoon die recht op Hongkong afstevende is naar links afgebogen dus de storm viel mee gelukkig. De tyfoonwaarschuwing bleef wel de hele dag van kracht. De ramen van de ontbijtruimte waren zelfs gebarricadeerd met luiken.

Ondanks de waarschuwing zijn we toch op stap gegaan naar een hele mooie tempel Wong Tai Sin. Midden in de stad was deze oase van rust. Echt prachtig! Een kleurrijk terrein met verschillende gebouwen en een tuin, de Good Wish Garden. Zo’n bijzonder contrast: je valt zowat vanuit een tjokvolle metro in een mooie groene tuin met de geur van bloemen, bijzondere bomen, een vijver en stilte…

De tempel zelf mochten we niet in. Van buiten zag het er al fantastisch uit, de pracht en praal binnen hebben we op afstand moeten bekijken. Er werd wierook aangestoken en in speciale bakken gezet. Voor de tempel lagen kussens waarop mensen knielden waarbij ze met geluksstokjes in een potje rammelden. Daar zijn wij maar niet aan begonnen, niks voor ons. Toen wisten we nog niet wat ons in The Palace te wachten stond.

The Palace bevindt zich onder de tempel en tegen betaling mag je erin. We krijgen een zakje en een soort dromenvanger (souvenir) van een klein Chinees vrouwtje dat geen Engels kan. Ze doet steeds voor wat we moeten met de stokjes uit het zakje. De eerste stoppen we in een grote kom waarbij we met gevouwen handen ons hoofd moeten buigen voor een groot porseleinen beeld waarvan er veel verschillende staan langs de ronde muur.

Het tweede stokje moet, nadat we er drie keer een rondje mee boven een grote kom hebben gedraaid, in die kom gezet worden. Ze kan mij alles wijsmaken. Ik buig maar weer een beetje met m’n hoofd. De twee mannen die er ook zijn, gekleed in rode kimono met zwart hoofddeksel, kijken goedkeurend toe. Of ze lachen zich rot…

Tot slot moeten we ons geboortejaar aanwijzen, ze schrijft een getal op en brengt ons naar de bijbehorende kom. Daar moet het laatste stokje in.

Vervolgens kijken we wat beduusd rond want we zijn een beetje onder de indruk. De man in kimono komt even wat vertellen, het is onduidelijk wat hij bedoelt. Dan gaat hij zingen en op een houten instrument slaan. Na afloop hebben we maar niet geapplaudisseerd, daar was de sfeer niet helemaal naar. Niet veel later gingen beide kimonomannen samen in de weer en klonk het alsof ze wekkers lieten afgaan. Dat kan toch niet kloppen maar je weet het niet zeker!

In het andere gedeelte van de ruimte stonden 24 waxinelichtjes per 12 afbeeldingen van de Chinees astrologische dieren opgesteld, met een aansteker. We kregen een boekje in handen gedrukt maar het bleef onduidelijk welke we moesten aansteken. Vanwege de moeizame communicatie hebben we het niet gevraagd en zijn we vertrokken. Het was weer een hele belevenis!

Morgen gaat Marga kris kras door de stad op zoek naar 3 verschillende locaties waar ze castings heeft. Daar hebben we geen zin in dus gaan wij naar de volgende bezienswaardige tempel. Daar heeft zij geen zin in.